Op naar Durango

Vandaag weer op tijd opgestaan. Hoef het bijna niet meer te melden want dit wordt aardig standaard zo. Hebben een lange rijddag voor de boeg. Zo’n 5 uur rijden en we overschrijden de tijdzonegrens dus hebben ook nog een uur tijdsverschil (vooruit dus een uur minder).

We merken dat het rijden steeds beter gaat en krijgen het allemaal wel onder de knie. Het is soms nog wel eens spannend als je de heuvel op moet. Nou ja heuvel, noem het maar berg want dat is het ook wel. Als je op cruise control rijdt gaat de camper automatisch terugschakelen en maakt deze een hele hoop toeren dus heel veel herrie. Dus dan maar kruipend omhoog. Soms heb je dan wel een rijtje auto’s achter je maar er zijn op de weg genoeg inhaal plekken dus komt dat ook weer goed.

Onderweg nog Amerikaanse wegwerkzaamheden gehad. Dit gaat ook weer op zn Amerikaans hoor, dat hoef je in Nederland niet te proberen. Op een afstand zie je al een figuur staan met een stopbord en moet je dus wachten. Hier hebben we denk 15 minuten gestaan. Je ziet niets gebeuren. Dan komt er een auto waar je achteraan moet, heel langzaam dus. Pas na vele meters (of feet hier) zie je dat ze aan het asfalteren zijn. En daar sta je dan weer stil. Hier kan je ook met verbazing kijken naar de bestuurder van de wals die wel dronken lijkt. Erg leuk om te zien en na een klein half uurtje konden we weer verder.

Vlak hierna kwamen we bij het four corners monument. Dit is het enige punt in De Verenigde Staten van Amerika waar vier staten bij elkaar komen. Gisteren hebben we geleerd dat het punt waar het monument staat geografisch niet het juiste punt blijkt te zijn. Toch een aantal leuke foto’s kunnen maken.

Hierna weer doorgereden naar Durango. Onderweg nog een verantwoorde lunch gegeten (zie foto) om de moeders een beetje gerust te stellen ;-). Na een hoop bergen (en dus veel toeren) later moeten we vol in de ankers (de remmen) om de afslag voor de camping niet te missen. We hadden bijna de halve huisraad in onze nek, haha. Bij het kantoortje aangekomen vroegen ze waar we vandaan kwamen en vervolgens of we bij de groep van 16 Nederlanders hoorden. Nadat we dit ontkennend beantwoorde gaf ze aan dat we wel bij hen in de buurt stonden.

Toen we de camper op z’n plek hadden staan bleek het geen 16 Nederlanders te zijn maar 16 campers met Nederlanders. Dat hebben wij weer. Maar goed, we hebben net heerlijk wraps gegeten en nu zitten we nog even lekker buiten met een heerlijk rood wijntje.

Morgen de Durango & Silverton narrow gauge railroad. Morgen horen jullie hier uiteraard meer over.

Groetjes
Ries & Lies