Zion National Park

Door: riesjartenannelies

Blijf op de hoogte en volg Annelies

18 September 2010 | Verenigde Staten, Saint George

Vandaag toch weer vroeg uit de veren. We wilden vroeg naar Zion National Park om de trail “Angels Landing” te lopen. Deze trail gaat van beneden uit het dal naar het topje van een van de hoge bergen. Ook wisten we dat deze klim ook het nodige klauwwerk bevatten waarbij je op handen en voeten omhoog moet. Dus weer in het donken met de camper op pad. Dat gaat ook steeds beter tenzij er wegwerkzaamheden zijn. Ging allemaal wel goed maar je moet toch goed opletten want het gaat allemaal net even anders dan we gewend zijn. Na een ruim uur rijden waren we in het park en konden te camper parkeren.

In het park was alles nog dicht maar gelukkig reden de bussen er wel. In dit park mag je helemaal niet met eigen vervoer rijden en moet je de bus nemen naar de uitzichtpunten en de wandelroutes. Dit is uiteraard allemaal goed geregeld en om de 6 a 7 minuten rijdt er een bus. We hadden dus snel een bus te pakken die ons naar het beginpunt van onze route bracht.

Het begin van de route was een redelijk vlak pad dat steeds steiler omhoog ging. Het was dus al snel een pittige bedoeling en hadden al snel een stel zware benen die we hadden overgehouden van 2 dagen geleden. Ook Lies d’r knie was het er nog niet helemaal mee eens. Gelukkig ging het allemaal steeds beter dus wandelden we vrolijk (al hijgend) door naar boven. Het pad had op een gegeven moment een zigzag pad wat echt sterk stijgend omhoog ging. Dit zag er wel heel leuk uit maar was ook wel zwaar om te lopen.

Na dat het verharde pad was opgehouden begon pas de echte klim. We zagen steeds meer rotsen die met kettingen bekleed waren waar je aan vast moest houden om je naar boven te hijsen. Het klauteren was nu echt begonnen. De ene rots na de andere over en steeds verder naar boven. En natuurlijk na elke rots werd ook het uitzicht steeds beter. Sommige stukken waren wel erg spannend want naast je pad waren toch best diepe afgronden maar we liepen stug door met als doel het Angels Landing uitzichtpunt. Toen we na 1,5 uur het te hebben bereikt was het de klim ook wel waard. Wat een spectaculair uitzicht. Naast de wind (en denk 10 andere klimmers) hoorde je helemaal niets.

Na even te hebben uitgeblazen zijn we weer begonnen aan de terugweg die volgens het zelfde pad was als we die naar boven hadden. Ook dit was natuurlijk zeer spannend want sommige stukken doe je liever naar boven dan naar beneden. Maar ook dit ging erg goed. We hadden wel steeds meer tegenliggers wat niet altijd fijn was op sommige smalle stukken. Toen we weer bij het harde pad kwamen zagen we pas hoe druk het was geworden. Steeds meer mensen kwamen naar boven en we waren heel blij dat we zo vroeg waren vertrokken. Ook werd het steeds warmer en dat was dus onze 2e reden waarom we zo vroeg waren. De heenweg hebben we bijna geheel in de schaduw gelopen. De rest van de terugweg verliep prima en na wat praatjes met andere wandelaars (goh, van wie zouden we dat praten toch hebben) waren we na 3 uurtjes weer beneden (stond 4 uur voor).

Na met de bus nog een rondje te hebben gereden over het park zijn we weer terug gegaan naar de camper en zijn we terug gereden naar het park. Inmiddels was de temperatuur weer opgelopen naar een 95 graden fahrenheid (35 graden celcius), waren we blij dat we terug waren en een duik konden nemen in het zwembad. De rest van de middag hebben we ons daar heerlijk kunnen vertoeven en ook een zeer gezellig gesprek gehad met een stel Amerikanen die ouders hebben die uit Nederland komen (wat we best vaak horen hier). Deze kwamen uit Friesland. En een vrouw waarvan haar zoon aan het begin van het jaar drie maanden in Swoole (Zwolle) gestudeerd had. Leuk om dat uit hun mond te horen.

Straks lekker een hapje eten en daarna nog even buiten voor de camper zitten om bij te komen en na te genieten van deze dag. Morgen hebben weer een leuke dag voor de boeg: VIVA LAS VEGAS! Kijken of we de vakantie kunnen terug verdienen. Een andere Amerikaans stel had ons nog een tip gegeven om ergens in de buurt te gaan kijken naar een National Park dus dat moeten we ook nog even nakijken.

Groetjes
Ries & Lies



  • 19 September 2010 - 06:34

    Oma V. H.\:

    goedenmorgen wat een klim was het maar wel erg mooiis het waar dat jullie praten hebben geleerd.jammer van je knie.geniet nog maarvan al het moois.lies &ries groetjes

  • 19 September 2010 - 12:39

    Lavina:

    Jeetje wat hebben jullie een geweldig druk programma, hartstikke leuk!

  • 19 September 2010 - 14:22

    Oma V.d.List:

    geweldig om dit zo te zien. groetjes

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Verenigde Staten, Saint George

West-USA

Recente Reisverslagen:

26 September 2010

Weer terug naar huis

24 September 2010

Terug naar San Francisco

23 September 2010

Yosemite (dag 2)

22 September 2010

Yosemite (dag 1)

21 September 2010

Op naar Visalia

21 September 2010

Las Vegas deel 2

20 September 2010

Viva Las Vegas

18 September 2010

Zion National Park

17 September 2010

Bryce Canyon/St. George

16 September 2010

Antilope Canyon

15 September 2010

Page en Lake Powell

15 September 2010

Arches National Park

13 September 2010

Naar moab

13 September 2010

Durango&Silverton Narrow Gauge Railroad

11 September 2010

Op naar Durango

10 September 2010

Grand Canyon

09 September 2010

Route 66

09 September 2010

Rustige dag

08 September 2010

On the road

07 September 2010

Sunny San Francisco

05 September 2010

We zijn er!!!

02 September 2010

Nog 3 dagen.........
Annelies

Actief sinds 07 Juni 2010
Verslag gelezen: 429
Totaal aantal bezoekers 25823

Voorgaande reizen:

05 September 2010 - 26 September 2010

West-USA

Landen bezocht: